Kierkegaard on Subjective Truth

• Some people think of subjective truth as an oxymoron ex. "Oh that's your subjective opinion".
• Actually, if you understand subjective truth as something which is unique to the realm of objective uncertainty (there's no way to get an objective answer), then a subjective truth doesn't run opposed to objective truth.
• Subjective truth refers to commitment/leap of faith; not in terms of reality or something that can be proven in a scientific way.
• Kierkegaard took "subjective truth" to be the central element in a meaningful life. There are only subjective answers to the question "How do I live?"
• Subjectivity is "inwardness and passion". It is personal choice and making the leap of faith to believe.
• Kierkegaard isn't against objectivity, but faith is faith, science is science; don't mix. Questions concerning religion aren't objective questions and questioning things like God's existence is absurd.
• **To believe with Hegel that the world is ultimately rational doesn't give an answer to the quesion "How should I live?"
• Subjectivity is the realm where we find that very special sense of "existence".
• It may not be discernable from the outside and may seem meaningless to anyone else ex. making love/loving someone.
• Religious passion can't be collectivized into an organized religion. You can't transfer a personal experience into something institutional or something too herd-like.

Notes: Solomon poses an advanced question concerning Kierkegaard and Camus' notion of the absurd, in which one has to do with the incomprehensibility of God, the other having to do with the impossibility of a rational life. What are the differences and similarities?

เรื่องของ subjective truth เนี่ยเป็นไอเดียหลักเลยของการใช้ชีวิตอย่างมีความหมายนะ ในความคิดของ kierkegaard โดยที่ subjective แปลอย่างคร่าวๆ ก็คือ ความคิดเห็นของเราเองอ่ะ ซึ่งตรงข้ามกับ objective คือ สิ่งที่เราเห็นๆ อยู่เป็นตัวเป็นตน หรือสิ่งที่จับต้องได้นั่นเอง อย่างถ้า objective truth ก็จะหมายความว่า สิ่งนี้เป็นจริงเพราะเรามีหลักฐานประกอบอย่างชัดเจน เพราะฉะนั้นจะมาโต้แย้งไม่ได้เลยว่ามันไม่เป็นความจริง

คนหลายๆ คนเนี่ย คิดว่าคำว่า subjective truth เป็น oxymoron หรือขัดแย้งในตัวของมันเอง เพราะความจริงมันต้องไม่ based on ความคิดเห็นนิ ความจริงมันต้องมีแค่หนึ่งความจริง แต่จริงๆ แล้วเนี่ย เราควรมองว่า subjective truth มันไม่ได้ขัดแย้งกับ objective truth ถ้าเราใช้ในกรณีที่เราไม่สามารถหาคำตอบให้ objective truth ได้อ่ะ เช่นเรื่องของศาสนา เป็นต้น

kierkegaard ให้คำนิยาม subjective truth ว่าเป็น commitment หรือเป็นการเชื่อในสิ่งนั้นอย่างจริงจัง เป็นการตัดสินใจด้วยตัวเอง เป็น passion ซึ่งถ้าหากจำโพสท์ก่อนหน้านี้ได้เรื่อง on becoming a christian ก็จะจำได้ว่า kierkegaard ให้คำนิยามไว้ว่าคนที่จะเป็นคริสเตียนอย่างแท้จริงต้องประกอบไปด้วยคุณสมบัติเหล่านี้ ซึ่ง subjectivity เนี่ย ไม่จำเป็นว่าจะต้องแสดงออกมาให้เห็น และไม่จำเป็นว่าคนอื่นจะต้องเข้าใจ เช่น คนสองคนอาจจะรักกันมาก แต่เค้าอาจจะไม่แสดงออกเลย หรือคนสองคนอาจจะจีบกัน ซึ่งคนภายนอกอาจมองแล้วเห็นว่ามันไร้สาระ ก็เหมือนกับศาสนานั่นแหละ เราอาจจะมองคนที่นับถือศาสนานึงว่า เฮ้ย เค้าทำอะไร เค้าเป็นอะไร บ้ารึเปล่า อะไรแบบนี้ ก็อาจเป็นไปได้

ทั้งนี้ทั้งนั้นเนี่ย kierkegaard ไม่ได้ละทิ้ง objective truth แต่เพียงแต่บอกว่ามันไม่ควรนำมา mix กันอย่างที่เคยบอกไปว่า เรื่องของศาสนามันให้คำตอบแบบวิทยาศาสตร์ไม่ได้

สุดท้ายนี้ kierkegaard ยังต่อต้านการทำศาสนาให้เป็นองค์กรหนึ่งขึ้นมาที่มีระบบระเบียบแบบแผน เพราะมันเป็นการทำให้สิ่งที่ personal มากลายเป็นสิ่งที่เป็น collective หรือเป็นส่วนรวมนั่นเอง